روال عادی زندگی می گذره و خبر خاصی نیست جز دلتنگی ... مشکلات همچنان پابرجاست .. محمد دیگه شیر و عسل اش رو هم اصلا نمی خوره و حتی وقتی بهش فکر می کنه حالش بد می شه ... قرص های ویتامین رو هم چند شب در میون می خوره، اون هم اگه من بهش بدم .. چند شب پیش که خیلی هم خسته بودم و بعد از یک روز پر کار داشتیم می رفتیم خونه یهو پیله کرد که بریم خونه ی مادر شوهر گرام ... در حالی که خودش باهاشون قهره و من هم اصلا دلم ازشون صاف نشده و با در نظر گرفتن این مطلب که خودش هفته ی پیش رفت اونجا و هیچ کس تحویلش نگرفت  و ضایع شد و برگشت خونه .. حالا می گه تو بیا تا اون ها منو تحویل بگیرن ! من بیچاره برم اونجا ازشون حرف بخورم که ... خلاصه اینقدر دیوونه بازی در آورد تو ماشین همش می خواست بزنه به در و دیوار که به قول خودش منو بکشه و راحت بشه .. اومدیم خونه و بحث رو هی ادامه داد  منم باز گریه ام گرفت و باز تشنج شدم .... بعد ازاین تشنج های عصبی  فقط خدا می دونه که چه حالی می شم .. تازه اون روز هم به قدری خستگی کار تو تنم بود که .... حالم خیلی بد بود ...این چند وقت هم  یه مقدار فشار کارهام زیاد شده و حال جسمی  ام هم زیاد تعریفی نداره ... شب عید قربان کلی دعا کردم ، گریه کردم ، رفتم امامزاده ، گفتم خدا ازت عیدی می خوام به قدری اون شب دلم روشن بود که انگار واقعا فردا قراره خبر خوبه برسه  خودش ، صبح اش چک بی بی گذاشتم ( شاید واقعا دیوونه شدم ) خط اول سریع قرمز شد .... اما دیگه هیچ اتفاقی نیفتاد و من  باز هم دست خالی موندم ... این چند روز هم  همش حالم بده  چون این پریود لعنتی  داره میاد .. من باز هم مثل احمق ها امروز هم چک بی بی گذاشتم و منفی بود شبی 50 بار استخاره می کنم و تو قرآنی که ما داریم

انگار فقط نوشته "بد" .....